تبليغاتX
یار تنهایی
یار تنهایی
چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1387 :: 8:25 :: نويسنده : جعفر

عکسی از طبیعت دانشگاه شهید رجایی

همراه با دوستان

طبیعت Srttu



یکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1387 :: 18:32 :: نويسنده : جعفر

بُوَشتیم تا کیَمون کارَکِم درد                       سرِ دوشم ایذَره بارَکِم درد

 

بوشتیم تا بووینم از ننی یام                       بووینم ایکش جی از زنیام

 

بواجِم اَ دوون دَ از بِشِیمه                          اگر نیمیمه نواجاشه کشیمه

 

ازِجی همه واری آدمیمه                          خداوند زمین دَ خادمیمه

 

درستش کردیمه اَنداش بِرِستا                   بواتِش می مریشه ای روز استا

 

اَ خوشناش چاکَرَ هر چی دلش گوست*اَ خوشناش می بره هر کی دلش گوست

 

نَه مرگ بد جور میا پشت سرم دَ                 بگردش ایکشی جی تا پرم دَ

 

هِنَه بیرحم میا چِمّاسَه جونی                    که عینا دشمنی بی ، اِ جی خونی

 

چه مَردَه ، چه زِنیه ، خوردکِ پیل                تصادف یا زمین لرزه یا جی سیل

 

مریضی یا کی سکته یا کی پیری              چه مون جنگ ، چه آزادی ، اسیری

 

چه مون چادِر دَ باشی ، آلک و یا کاخ          هِنَه اَرگَره جونی ، حتی بی آخ

 

هِنَه ایده نغافل ارگره کی                        کی خارش ناراش حتی سرکی

 

ایِش سرما ، ایِش گرما ، ای بی نون          همه ایده امیدند همِّشون چون

 

اصلا نیبت ناها حالی نیه خو                    چلین پیرمرد هالی نیه خو

 

اگر صد سال دنیا بیمَه باشه                    هنه کی هچه باره نیمه باشه

 

چه پولدار باشین چه بی پول میمریشین    فقط ای تیکه پارچه می بریشیشن

 

اَجا اِندا دَ اینه خو نیه دور                       چرا پس بی خودی هی میزنیش زور

 

بوویندی نه بَمِش دَ چی بپا کرد              دوازده ثانیه همش سوا کرد

 

اَجا دَ ساختموناهاش خراب کرد             چما ایرانیونش دل کباب کرد

 

زِنَش بی شو ، شوئش بی زن بیشتر      لذکهایی که بس ریزند بیشتر

 

همه خاکا بجا اَبَمِ ایش کرد                   نمی ذونم بواجم کی چیش کرد

 

جی رو خو کار نِدیره جون بِگَردِن            چما را سخته دنیا دَ بِمَردِن

 

هِنه عادت به دنیامون بکرده                  کی سخته هی بواجون کی بِمَرده

 

تقی وقتش ایه بیدارو باشه                  همیشه حاضر دیدارو باشه

 

تو نی باور که ایروز می مریشه             چه سلطان باشه یا جی بیگلریشه

 

اَرِندا پادشاها بند ، بِشَندی                 کی الان نومَشون جی نی ، کِشَندی

 

تو هر چی باش پادشاه نییشه             همون  اَ بیگلریشه که اییشه

 

تقی بیگلر

 

 معنای شعر در ادامه ی مطلب

 



... ادامه مطلب


چهارشنبه یازدهم اردیبهشت 1387 :: 9:28 :: نويسنده : جعفر

معلم باغبان باغ عشق است           معلم قافله سالار عشق است

همه کار معلم کار عشق است

روز معلم مبارک.

معلم عزیزم روزت مبارک

 



سه شنبه دهم اردیبهشت 1387 :: 9:5 :: نويسنده : جعفر
دوستان گرامی برای دریافت نقشه می توانند روی لینک زیر کلیک کنند:

در یافت نقشه



سه شنبه دهم اردیبهشت 1387 :: 8:42 :: نويسنده : جعفر

معلّمي هنر است، هنر آموختن هر آن چه سال ها با سعي و تلاش اندوخته است. معلّمي

 

عشقي است  الهي و آسماني است که پروردگارِ مهربان به انسان اعطا کرد تا با همّت

 

 بلند خويش روشنائي شب هاي تارِ جهالت و ناداني باشد. معلمّي، مهري است که

 

از روز ازل با گل آدمي سرشته شد تا مردم از ظلمات جهل به نور دانايي،

 

                              رهنمون شوند. براستي که معلّمي شغل نيست، عشق است.


شنبه هفتم اردیبهشت 1387 :: 11:23 :: نويسنده : جعفر

کشاورز ِ نمونَه بِی بشون قَهوَخونه       صحرا حرفها بِمونَه ، خستَگی بَرکَرونَه

 

ای کشاورز نمونه بیا بریم قهوه خونه          حرفهای صحرا (مزرعه) بماند، خستگی در کنیم

 

قَدیمیون گُذشتُ بِشنَوونَه                       بعد از جیون همَه سرمشق کرونَه

 

از گذشت قدیمیها بشنویم                      بعد از آنها سرمشق بگیریم

 

ای ساعتی دوستونمون بُووینون               قدر نَه چِند ساعَتِمون بِزونون

 

یک ساعتی دوستانمان را ببینیم               قدر این چند ساعتمون را بدانیم

 

اَنی شینون صحبت شادی کرون               شوخی بِجا هَمیون خندون کَرون

 

بشینیم و صحبت از شادی کنیم               با شوخی همه را خندون کنیم

 

دوستی هامون رنگ صداقت کَرون           شوخیهامون رویِ نزاکت کَرون

 

دوستی هایمان را رنگ صداقت بخشیم      شوخیهایمان نزاکت بخشیم

 

رفاقتِ قدرِ میگو بِزونون                     ممکنَه کی صَبّا هَنی هِندِگرون نوینون

 

باید قدر رفاقت را بدانیم                    ممکنه که فردا دیگر ، یکدیگر را نبینیم.



شنبه هفتم اردیبهشت 1387 :: 11:19 :: نويسنده : جعفر

معلم اظیظم عذ اینکه به من خاندن و نوشطن

یاد دادی از شما ثپاص قظارم



شنبه هفتم اردیبهشت 1387 :: 10:44 :: نويسنده : جعفر

ای خدا جون ،اِشدَه نومَه هَمه جا تاج سَرَه*

 

سرنوشت همی دنیا اِشدَه دَست دَرَه

 

 

ای خدا جون ، نام تو در همه جا تاج سر است *

 

سرنوشت همه ی دنیا در دست توست

 

هنرمند و شاعر بزرگوار جناب آقای ولی ا... خلج در سال 1305  در یکی از محله های قدیمی

 اشتهارد دیده به جهان گشود. وی بازنشسته ارتش بوده و تحصیلات این شاعر بزرگوار ششم

ابتدایی قدیم     می باشد. این شخصیت هنری در سال 1370  به جهان پر رمز و راز شعر و شاعری

 قدم گذاشته و نیز سراینده و اجرا کننده ی نوحه های مذهبی بوده اند. ایشان در حال حاضر به

 فعالیتهای هنری خود در زمینه ی موسیقی و سرودن اشعار محلی با توجه به مناسبتهای مختلف

ادامه می دهند. همچنین ایشان در صدد جمع آوری و تنظیم اشعار خود در قالب کتاب می باشند

 

 



شنبه هفتم اردیبهشت 1387 :: 10:39 :: نويسنده : جعفر

درگذشت هنرمند عزیز و مردمی شهرمان حاج حجت ا... هادی را به تمام بستگان  و آشنایان  وشهروندان عزیز و تمامی هنرمندان تسلیت  عرض می نماییم

 

روحش شاد

 



یکشنبه یکم اردیبهشت 1387 :: 16:1 :: نويسنده : جعفر
سلام

امروز میخواهم سایتی را بهتون معرفی کنم که واقعا عالیه

هر جزوه ای رو که بخواهی تو این سایت میشه پیدا کرد البته جزوه رشته برق رو

حتما سری بزنید ضرر نمی کنید:

http://www.ir-micro.com



درباره وبلاگ

سلام
اسم من جعفره. 24 ساله اهل اشتهارد (غربی ترین شهر استان تهران).
این وبلاگم برای این درست کردم که هر چی دلم خواست توش بنویسم. به نظر شما اشکالی داره؟